Vertrek Kapelaan Lipsch


 

Wie van ons kent het gevoel niet? Je wekker gaat af om zeven uur, maar het is vijf voor zeven en je wordt wakker. Je weet dat de nieuwe dag al bijna gaat beginnen, maar je ligt nog lekker en warm onder je dekbed. Misschien overdenk je al een beetje de nieuwe dag met alles wat die dag gaat brengen. Dat beschrijft het gevoel dat ik de afgelopen weken heb gehad: Onlangs heb ik te horen gekregen dat onze bisschop mij binnenkort zal benoemen als kapelaan in twee parochieclusters in het dekenaat Thorn. Deze clusters bestaan samen uit zeven parochies: Neer, Roggel, Heibloem, Haelen, Buggenum, Horn en Nunhem. Na ruim 5 jaar in ons parochiecluster in Maastricht gewerkt te hebben, komt er voor mij een nieuwe start op een nieuwe plek.
Dat betekent loslaten: Afscheid nemen van mensen voor wie ik in de afgelopen jaren als kapelaan heb mogen werken, maar vooral van de mensen met wie ik in die jaren samen door het leven onderweg bent geweest. In mooie momenten, maar ook in moeilijke; samen hebben we vreugde en verdriet gedeeld. Dat is ook de warme deken die ik zal moeten loslaten; mensen met wie ik een band heb opgebouwd en die belangrijk en dierbaar voor me geworden zijn.

Maar ook is er weer een nieuw begin: Zoals je elke dag weer begint met het vertrouwen dat vandaag ook God je weer nabij zal zijn, zo zal ik in dat vertrouwen ook beginnen in de nieuwe parochies. Afscheid nemen is nooit makkelijk, en op zulke momenten in je leven besef je eens te meer hoe belangrijk mensen voor je zijn. Daarom een afscheid met gemengde gevoelens: Het warme nest dat onze parochies in Maastricht geworden zijn, achterlaten en beginnen aan een nieuwe uitdaging.

Wanneer de verhuizing precies zal gaan plaatsvinden, is op dit moment nog niet helemaal helder. Zeker is wel dat het pas na de Eerste Communies van dit schooljaar zal zijn. Er zijn natuurlijk ook weer de nodige veranderingen in de parochies die ik ga verlaten. Maar ook hier zal een nieuwe collega-kapelaan komen die zich zal inzetten voor de mensen die me zo vertrouwd zijn geworden. Op die manier zal alles ook weer verder gaan, met andere gezichten op andere plaatsen. Loslaten, vertrouwen en opnieuw beginnen, dat zijn de woorden die de komende tijd voor mij steeds meer inhoud zullen krijgen op de nieuwe wegen die ik zal gaan inslaan. Maar tot het zover is, wil ik graag nog samen met u enkele stappen zetten op onze gedeelde levensweg!

Patrick Lipsch, kapelaan